کتاب همسایگی به سبک آفتاب

همسایه داری، بخش عمده‌ای از زیست اجتماعی ما را شکل می‌دهد. این نوع همجواری در متون دینی جایگاه ویژه‌ای دارد. دستور مستقیم خداوند برای احسان به همسایگان دور و نزدیک و آنچه در روایات و سیره معصومین (ع) منعکس شده، اهمیت این مطلب را نشان می‌دهد.

امروزه شرایط جدید زیستی و زندگی شهرنشینی، رقابت افراد برای رفاه، انزواگرایی برخی خانواده‌ها، زندگی مجردی و بسیاری از مسائل دیگر، همسایگی را با آسیب‌هایی روبه‌رو ساخته و نیاز ما را برای پرداختن به الگوی پایدار در سبک زندگی همسایگان، بیش از پیش آشکار ساخته است.

یافتن الگوی ایرانی-اسلامی در زندگی همجواری، مرهون تحلیل و پردازش آموزه‌های قرآنی و به ویژه غور در سخنان اهل بیت (ع) است که تضمینی برای یافتن الگوی صحیح و استخراج فروع آن می‌باشد.

بررسی سخن و دیدگاه معصومین (ع) ابعاد گسترده‌ای از این نوع زندگی همجوارانه را تصویر کرده و اهمیت، آثار و اهداف چنین تعامل انسانی را نشان می‌دهد.

امروز بین همسایگان فاصله افتاده است؛ به ویژه در نوع جدید (آپارتمان‌نشینی) این معضل بیشتر است که محصول افتادن در دام فرهنگ غرب در این نوع زندگی است. بررسی دیدگاه معصومین (ع) به عنوان الگویی مطلوب سبک زندگی و به ویژه رابطه همسایگی، ضروری می‌نماید.

این اثر فقط یک گزارش از دیدگاه دینی و آموزه‌های روایی نیست؛ بلکه ضمن تحلیل آن‌ها در مباحث خوش‌همسایگی و ریشه‌یابی آسیب‌های موجود در این باره، به بیان مصادیق جزئی آسیب‌ها پرداخته است. همچنین با تمرکز بر مسأله آموزش، راهبردها و پیش‌نهادهای کاربردی در عرصه‌های خانواده، مدرسه، سازمان‌های مرتبط با مسأله فرهنگ، آموزش شهروندی و نیز رسانه ذکر شده است.

امیدوارم این اثر، بخشی از سبک زندگی معصومین (ع) را دربارة جایگاه و اهمیت حیات اجتماعی به تصویر کشیده باشد. نظرات و پیش‌نهادهای همه پژوهشگران را برای اصلاح و تکمیل این نوشته ارج می‌نهم و پیشاپیش از حسن عنایت ایشان سپاسگزارم.