کتاب کتاب و مطالعه

هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَالَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ؛
بگو: آیا کسانی که می‌دانند با کسانی که نمی‌دانند برابرند؟

این جمله‌ی استفهامیِ قرآن، به‌زیبایی بیان می‌کند که میان دانستن و ندانستن، خواندن و نخواندن، فاصله‌ای بسیار است. ما مسلمانان باید هزاران بار به این کتاب آسمانی خود افتخار کنیم؛ کتابی که چنین با لحنی تأمل‌برانگیز، اهمیت علم، آگاهی و مطالعه را برای همگان گوشزد کرده است.

در برخی روایات، گذشته از آثار تاریخی و اجتماعی‌ای که برای کتاب ذکر شده، گاهی نفسِ کتاب به‌عنوان پناهگاه و مأمنی برای انسان مورد عنایت ویژه قرار گرفته است. چنان‌که از امام صادق (علیه‌السلام) روایت شده است:

«بنویس و دانش خود را در میان برادران دینی‌ات منتشر کن. پس چون زمان مرگ تو فرا رسد، نوشته‌هایت را به فرزندانت به ارث بده؛ زیرا روزگاری بر مردم فرا خواهد رسید که در آن، جز کتابی که مونس و همدمشان باشد، چیزی نخواهند داشت.»